X
تبلیغات
پرتاب دیسک

پرتاب دیسک

 

 

ويژگى‌هاى تکنيکى پرتاب دیسک

ویژگی‌های تکنیکی تکنیک پرتاب دیسک ...

ویژگی‌های تاب‌دادن‌های اولیه

ویژگی‌های تکنیکی چرخیدن مرحلهٔ بدون اتکاء

ویژگی‌های تکنیکی پرتاب وضعیت توانمن

ویژگی‌های تکنیکی نحوهٔ قرارگرفتن پاها در ...

ویژگی‌های تکنیکی نحوهٔ گرفتن دیسک

ویژگی‌های تکنیکی چرخیدن

ویژگی‌های تکنیکی پرتاب مرحلهٔ انتقال

ویژگی‌های تکنیکی پرتاب

ویژگی‌های تکنیکی مرحلهٔ بازیابی

ويژگى‌هاى تکنيکى تکنيک پرتاب ديسک مراحل کامل


تکنيک پرتاب ديسک به ۴ مرحله تقسيم مى‌شود: تاب‌دادن، چرخيدن، پرتاب و بازيابى

 

تاب‌دادن‌هاى اوليه براى آماده‌شدن بهينه براى چرخيدن به‌کار مى‌رود.

حرکت چرخيدن موجب توليد شتاب و پيش‌تنشى عضلات به‌وسيلهٔ وضعيت گشتاورى بالاتنه، شانه و دست‌ها مى‌شود.

در وضعيت پرتاب، پس از اينکه ديسک تا حداکثر سرعت خود شتاب داده شد، رها مى‌شود.

در مرحلهٔ بازيابى سرعت باقيمانده متوقف و کنترل مى‌شود و پرتاب‌کننده از انجام يک پرتاب خطا يعنى خارج‌شدن از دايره جلوگيرى مى‌کند

ويژگى‌هاى تکنيکى نحوهٔ گرفتن ديسک

هدف: گرفتن محکم ديسک براى شتاب‌دادن به آن و ايجاد چرخش صحيح در ديسک به هنگام پرتاب

ابتدا، پرتاب‌کنندگان را با ديسک و مسائل ايمنى آشنا کنيد.

ديسک با آخرين مفصل انگشتان گرفته شود.

انگشتان روى لبهٔ ديسک پخش مى‌شوند.

مچ دست پرتاب به‌طرف خارج خم نمى‌شود و بايد شُل باشد.

- ديسک به پايهٔ دست پرتاب يعنى نزديک به مچ تکيه مى‌کند.

انگشت شست روى ديسک قرار مى‌گيرد. (تصوير نحوهٔ گرفتن ديسک)

نحوهٔ گرفتن ديسک

ويژگى‌هاى تاب‌دادن‌هاى اوليه

هدف: آماده‌شدن براى چرخيدن با تاب‌دادن و جمع‌کردن بدن و ايجاد تنش مناسب در عضلات تنه، شانه‌ها و دست پرتاب

پشت به‌جهت پرتاب قرار بگيريد.

پاها را به‌اندازهٔ عرض شانه باز کرده، روى سينه پا قرار بگيريد.

زانوها را اندکى خم کنيد.

ديسک را تا حد امکان تا محور عمودى پاشنهٔ پاى چپ عقب ببريد.

همزمان، تنه را بچرخانيد.

در اين وضعيت دست‌ها در ارتفاع شانه قرار دارند. (تصوير تاب‌دادن‌هاى اوليه)

تاب‌دادن‌هاى اوليه

 

ويژگى‌هاى تکنيکى چرخيدن

هدف: شروع شتاب‌گيرى پرتاب‌کننده و ديسک و آماده‌شدن براى مرحلهٔ بدون اتکاء

زانوى چپ حرکت چرخيدن را با چرخشى فعال در جهت پرتاب روى سينهٔ پاى چپ هدايت مى‌کند.

عمل چرخيدن را با پاى نسبتاً خميده اجرا کنيد.

دست و شانهٔ پرتاب را عقب نگه داريد.

پاى راست را به‌صورت کشيده و در سطحى نسبتاً پائين و بدون جهش در عرض دايره تاب دهيد. (تصوير چرخيدن)

چرخيدن

ويژگى‌هاى تکنيکى چرخيدن مرحلهٔ بدون اتکاء

هدف: ايجاد يک وضعيت پيش‌تنش در عضلات بالاتنه و شتاب‌گيرى بيشتر پرتاب‌کننده و ديسک

زمانى‌که به‌سمت پرتاب قرار مى‌گيريد، پاى چپ بايد به‌طرف جلو رانده شود.

پرش تخت و بسيار اندکى با پاى چپ که کاملاً کشيده‌نشده انجام دهيد

دست پرتاب را بالاتر از ارتفاع لگن و عقب بدن نگه داريد.

پاى راست روى سينهٔ پا در حالى‌که به‌طرف داخل چرخيده به‌طور فعال فرود مى‌آيد. (تصوير چرخيدن مرحلهٔ بدون اتکاء)

چرخيدن مرحلهٔ بدون اتکاء

ويژگى‌هاى تکنيکى پرتاب مرحلهٔ انتقال

هدف: خنثى‌کردن عمل پرش و آغز شتاب‌گيرى نهائى ديسک

پاى راست اندکى خميده و به‌طور فعال روى سينهٔ پا قرار داده شود.

پاى راست يعنى کف پا، زانو و ران، بلافاصله در جهت پرتاب چرخانده شود.

دست چپ رو به عقب دايره قرار گيرد.

ديسک در ارتفاع سر پرتاب‌کننده نگه داشته شود.

پاى چپ بلافاصله بعد از پاى راست درجلو لبهٔ دايره قرار داده شود. (تصوير پرتاب مرحلهٔ انتقال)

پرتاب مرحلهٔ انتقال

ويژگى‌هاى تکنيکى پرتاب وضعيت توانمند

هدف: آغازکردن شتاب‌گيرى نهائى

در وضعيت توانمند، وزن بدن روى پاى راست قرار مى‌گيرد.

محور شانه روى پاى راست است.

وضعيت پاشنه - پنجهٔ پا رعايت شود يعنى پنجه پاى چپ و پاشنهٔ پاى راست در يک امتداد باشند.

ديسک بايد به‌طور محسوسى در پشت بدن قرار گيرد. (تصوير پرتاب وضعيت توانمند)

پرتاب وضعيت توانمند

ويژگى‌هاى تکنيکى پرتاب

هدف: ايجاد حداکثر شتاب در ديسک با انتقال سرعت

حرکت انفجارى چرخش لگن راست را با راست‌کردن سريع پا راست انجام دهيد.

پس از حرکت انفجارى چرخشى لگن، لگن راست را به‌طرف جلو دايره بچرخانيد.

طرف چپ بدن را با راست‌کردن پاى چپ و ثابت‌کردن آرنج خم‌شدهٔ دست چپ به کنار تنه، در راستاى پرتاب نگه داريد.

دست پرتاب در حالى‌که کاملاً عقب نگه داشته‌شده، بعد از اينکه هر دو پا در تماس با زمين هستند و لگن چرخيده است عمل رها کردن ديسک را انجام مى‌دهد.

ديسک بايد در ارتفاع شانه از دست رها شود. (تصوير پرتاب)

ويژگى‌هاى تکنيکى نحوهٔ قرارگرفتن پاها در طول چرخيدن - پرتاب

هدف: فراهم‌کردن تکيه‌گاه براى شرايط صحيح بدن و استفادهٔ بهينه از قطر دايره براى شتاب‌گيرى

پاها به‌اندازهٔ عرض شانه از همديگر باز شود و سپس، چرخش روى سينهٔ پاى چپ صورت گيرد.

- پاى راست از خارج دايره به‌طرف مرکز آن تاب داده شود.

فرود، در مرکز دايره روى سينهٔ پاى راست انجام شود و بلافاصله پس از پاى راست، پاى چپ نزديک لبهٔ دايره روى زمين قرار گيرد.

وضعيت توانمند نصف دايراه را مى‌پوشاند. در اين وضعيت پنجهٔ پاى چپ و پاشنهٔ پاى راست بايد در يک امتداد باشند.

ويژگى‌هاى تکنيکى مرحلهٔ بازيابى

هدف: خنثى‌کردن سرعت باقيمانده و اجراءِ يک پرتاب صحيح

بعد از پرتاب، پاها را به‌سرعت تعويض کنيد.

پاى راست اندکى خميده باشد.

بالاتنه اندکى پائين کشيده شود.

پاى چپ به‌طرف عقب تاب داده شود.

 
[ یکشنبه سوم دی 1391 ] [ 19:24 ] [ سمیرا حیدری پور ]

بیومکانیک پرتاب دیسک

    

    اهداف

     بررسي سرعت زاويه اي در دوران

      بررسي نيروي عضلاني درگير در دوران

     بررسي گشتاور وارد بر مفاصل

     بررسي كار انجام شده توسط عضلات درگير در دوران

   حركت شناسي پرتاب ديسك(اندام هاي درگير ...)

    مفاصل درگير :

 مچ پا , زانو, آرنج , شانه, مچ دست و ستون مهره ها

  عمده حركات شانه:

 ابداكشن , فلكشن و اكستنشن افقي

 عمده حركات ستون مهره ها :

 اكستنشن و چرخش ستون مهره ها

  

 

  از ميان عوامل فوق سرعت پرتاب از همه مهمتر است و با توجه به فرمول              E = ½ mV²

   هر قدر سرعت دسيك در لحظه پرتاب بيشتر باشد داراي انرژي جنبشي بيشتري بوده و برد (مسافت ) پرتاب  افزايش خواهد يافت.

هر اندازه افزايش در سرعت دیسک , نه تنها ارتفاع دیسک را افزايش ميدهد بلكه برد آن را هم بيشتر مي كند.

               

              ارتفاع و زاويه پرتاب

 هر قدر ارتفاع رهايي ديسك بيشتر باشد مي توان زاويه پرتاب را كاهش داد و اين امر به نفع  پرتاب كننده است زيرا با توجه به حركات مقدماتي براي فرد آسانتر است كه ديسك را به سمت جلو پرتاب كند تا بالا (ارتفاع پرتاب به قد پرتاب كننده بستگي دارد)

  با افزايش ارتفاع پرتاب با سرعتهاي مساوي بهتر است كه زاويه پرتاب را كاهش دهيم .

 بعلاوه با افزايش سرعت پرتاب از زاويه پرتاب مي كاهيم تا مقاومت هوا باعث افزايش سرعت عمودي ديسك نشود.

 زاويه مطلوب پرتاب ديسك  بين 45-35 درجه است.

 

 

  شكل ديسك , مقاومت هوا و تاثير آن بر زاويه پرتاب:

 بطور كلي حركات لرزاني يا ارتعاشي اصطكاك را زياد مي كنند.

  مراحل پرتاب ديسك

 مرحله آمادگي و تاب دادن ديسك


 مرحله چرخش

 مرحله پرتاب

 بازيافت

 

  چرخش سريع و صحيح از عوامل مهم در اجراي صحيح و مطلوب

 تكنيك پرتاب ديسك مي باشد.

 هر چه پاها هنگام چرخش از هم باز شوند

 

ميدان حركت بيشتر شده و لذا شتاب اوليه بيشتر خواهد شد.

      سه نيروي موثر بر جسم پرواز كننده(ديسك):

       مقاومت هوا (Air resistance) 

      نيروي گرانش(Force of Gravity)

      نيروي جلو برننده(Propelling Force)

 

 اگر نيروي وارده به مركز ثقل جسم (ديسك) باشد حركت خطي اما اگر نباشد بسته به سمت اعمال نيرو جسم به همان جهت مي چرخد.

  پس از پرتاب جسم تحت تاثير نيروي گرانش شروع به افول مي كند و فرود خواهد آمد.

  جسمي كه داراي رويه يا سطح تماس بيشتري در جهت حركت باشد اثر مقاومت هوا بر آن بيشتر است. جسمي كه داراي شكل روان مي باشد مقاومت هوا را كم مي كند زيرا تغيير كمتري در جهت هوا در زمان برخورد با جسم ايجاد مي كند.

  دو عامل مهم در پرتاب:

  توان و كار عضلاني

  متوسط توان پرتاب و ميزان كار عضلاني كه پرتاب كنندگان در رويدادهاي

   پرتابي انجام مي دهند به سرعت و قدرت پرتاب كنندگان بستگي دارد.    

  سرعت ديسك در نتيجه تركيب سه نوع حركت :

 چرخش تمامي بدن , حركت بدن به طرف جلو و حركات اختصاصي پرتاب

  

[ یکشنبه سوم دی 1391 ] [ 19:19 ] [ سمیرا حیدری پور ]

پرتاب دیسک

 

پرتاب دیسک (به انگلیسی: Discus throw)‏ یکی از رشته‌های پرتابی دو و میدانی است که در آن پرتاب‌کنندگان می‌بایست وسیله‌ای به نام دیسک را به بیشترین مسافت نسبت به رقبای خود پرتاب کنند. این ورزش سابقه‌ای حدوداً پنج هزار ساله دارد.

قوانین

بدنهٔ دیسک باید جامد یا توخالی باشد و از جنس چوب یا مادهٔ مناسب دیگری با لبه‌ای از فلز و به‌شکل دایرهٔ کامل ساخته شود. لبهٔ دیسک باید کاملاً گرد و شعاع آن ۶ میلی‌متر باشد. ضخامت دیسک در قسمت وسط بیشتر است و باید در حدود ۴۴ تا ۴۶ میلی‌متر باشد. وزن دیسک برای مردان ۲ کیلوگرم و قطر آن حداکثر ۲۲۱ و حداقل ۲۱۹ میلی‌متر و برای زنان ۱ کیلوگرم و قطر آن حداکثر ۱۸۲ و حداقل ۱۸۰ میلی‌متر است. دیسک‌ها باید طوری ساخته شوند که همواره دارای حالت تعادل باشند و دوطرف آنها متقارن باشد.

نحیهٔ پرتاب دیسک از دایره‌ای به قطر ۵/۲ متر که داخل یک قفس ساخته‌شده و تنها با حلقه‌ای از آهن که معمولاً با رنگ سفید رنگ‌آمیزی شده و به‌شکل دایره درآمده‌است تشکیل می‌شود. کف دایره باید از جنس سختی مانند سیمان یا آسفالت باشد و نباید خیلی صاف باشد به طوری‌که پرتاب‌کننده روی آن سُر بخورد. کف کاملاً مسطّح، دایره باید در حدود ۱۴ تا ۲۶ میلی‌متر پائین‌تر از لبهٔ بالائی حلقه آهنی باشد.

ناحیهٔ فرود پرتاب دیسک محدوده‌ای با قطاع ۴۰ درجه می‌باشد که با دو خط یا نوار ۵ سانتی‌متری مشخص می‌شود. این محل باید خاک نرم یا چمن باشد تا از شکسته‌شدن دیسک‌ها جلوگیری کند. برای تعیین قطاع ناحیهٔ فرود (۴۰ درجه)، از مرکز دایره ضلعی به‌طول ۲۰ متر به‌عنوان یک‌طرف قطاع ترسیم کنید، سپس ضلع دوم قطاع را طوری ترسیم کنید که فاصلهٔ دو ضلع به طول ۲۰ متر از مرکز دایره، ۶۸/۱۳ متر شود.



رودولف بوئر در بازی‌های المپیک تابستانی

۱۹۰۰



[ یکشنبه سوم دی 1391 ] [ 19:15 ] [ سمیرا حیدری پور ]
درباره وبلاگ
آرشيو مطالب